✨Mijn verhaal

Ongeveer zes jaar geleden stond ik op een kruispunt in mijn leven.

Ik voelde dat ik niet verder wilde op de manier waarop ik toen leefde. Niet omdat mijn leven slecht was, maar omdat ik ergens diep vanbinnen wist dat er meer moest zijn. Meer rust. Meer liefde. Meer leven vanuit mijn hart.
Alleen… hoe dan?

Ik ging op zoek naar antwoorden. Niet naar wat anderen van mij verwachtten, maar naar wat míj gelukkig maakte. Waar kreeg ik energie van? Waar vond ik rust? Hoe kon ik niet alleen goed voor anderen zorgen, maar ook leren zorgen voor mezelf?
Tijdens die zoektocht brachten mijn honden mij iedere dag weer terug naar de basis. Zij leefden niet vanuit gisteren of morgen, maar volledig in het hier en nu. Ze lieten mij zien hoe waardevol eenvoud kan zijn. Hoe helend de natuur is. Hoe belangrijk het is om stil te staan, te voelen en echt aanwezig te zijn.

Op een dag typte ik de woorden ‘honden’ en ‘onderwijs’ in op Google. Zo kwam de opleiding Coachen met Honden op mijn pad. Vanaf het eerste moment voelde ik: dit klopt. Hier kwamen mijn liefde voor honden, mijn verlangen om mensen te begeleiden naar meer rust, vertrouwen en levensgeluk én mijn overtuiging dat iedereen, ondanks alles wat het leven brengt, zijn of haar mooiste leven kan leven, samen. Tegelijkertijd inspireerden de boeken en methodiek van Michael Pilarczyk mij om steeds meer vanuit mijn hart te leven. Zijn visie op het bewust vormgeven van je mooiste leven sloot naadloos aan bij mijn eigen overtuiging dat er, ondanks alles wat het leven op je pad brengt, altijd ruimte is om opnieuw verbinding te maken met jezelf en met wat voor jou werkelijk belangrijk is. Tijdens de opleiding schreef ik mijn thesis met de titel ‘Terug naar de basis’ met als sub-onderwerp ongewenst kinderloos.

Ook dit onderwerp raakt mij persoonlijk.
Ik weet hoe het voelt wanneer een diep verlangen onvervuld blijft. Ik leef zelf met het gemis van een kinderwens die niet is uitgekomen. Dat gemis draag ik met me mee. Soms zichtbaar, vaak stil. Niet als iets dat mij tegenhoudt, maar als iets dat mij heeft geleerd met meer zachtheid, liefde en compassie naar mezelf én naar anderen te kijken.
Juist daardoor begrijp ik hoe belangrijk het is om je écht gezien te voelen. Om niet uitgelegd te krijgen hoe je je zou moeten voelen, maar de ruimte te krijgen om gewoon te mogen zijn. Met alles wat er is. Verdriet én vreugde. Stilte én groei. Loslaten én leren omarmen.

Ruim vier jaar geleden verhuisden wij naar Spanje. Een droom die langzaam werkelijkheid werd.
Hier, tussen de bergen, de olijfbomen en de stilte, voelt het alsof alles samenkomt. We verzorgen met liefde onze olijfgaard en fruitbomen, leven zoveel mogelijk met het ritme van de natuur, genieten van de oogst van ons eigen land en brengen iedere dag buiten door, samen met onze honden.
Voor mij is dit terug naar de basis.
Niet omdat het leven hier perfect is, maar omdat het past bij wie ik werkelijk ben.

Vandaag leef ik mijn mooiste leven. Niet omdat alles is gegaan zoals ik ooit had gehoopt, maar omdat ik heb ontdekt dat je mooiste leven niet vanzelf ontstaat. Het groeit uit de keuzes die je iedere dag opnieuw maakt. De keuze om dicht bij jezelf te blijven. Om te leven vanuit liefde in plaats van angst. Om te vertrouwen op je eigen pad, ook wanneer dat anders loopt dan je had verwacht.

Dat is ook wat ik jou gun.

Ik geloof dat ieder mens zijn of haar eigen levenspad bewandelt. Soms loopt dat pad anders dan je had gehoopt. Juist dan ontstaat er ruimte om opnieuw te ontdekken wie je bent, wat écht belangrijk voor je is en hoe jij jouw mooiste leven vorm wilt geven.
Mijn honden en ik lopen daarin graag een stukje met je mee.
Vanuit rust.
Vanuit liefde.
Vanuit vertrouwen.
Zodat ook jij mag ervaren hoe het voelt om weer thuis te komen bij jezelf.